Τρίτη, 20 Ιουλίου 2021

Πανελλαδικές: Ένα αξιοκρατικό και άδικο σύστημα

Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε πιει εκείνο το πολύ πικρό ποτήρι των Πανελλαδικών εξετάσεων, μπορεί να δώσαμε με διαφορετική μορφή τις Πανελλήνιες, αλλά το άγχος ήταν ίδιο για όλους μας. Τόσα χρόνια παρακολουθώ αυτή τη διαδικασία, έδωσα δυο φορές και έχω καταλήξει στο εξής· ότι είναι ένα αξιοκρατικό μεν, άδικο σύστημα δε.

Γιατί είναι αξιοκρατικό;

Και μόνο το γεγονός ότι οι βαθμολογητές δε γνωρίζουν τα ονόματα των μαθητών και το ότι τα θέματα είναι εντελώς μυστικά μέχρι να εμφανιστούν στους υποψηφίους, κάνει τις Πανελλαδικές ένα σύστημα αξιοκρατικό, ένα σύστημα στο οποίο όλοι έχουν ίσες πιθανότητες, δεν έχει σημασία καμία αν κάποιος είναι γιος του Πρωθυπουργού ή γιος ενός καθαριστή, γιατί όλοι θα κριθούν το ίδιο ακριβώς. Το θέμα είναι πως ακόμα και αυτό το αξιοκρατικό σύστημα, πολλές φορές γίνεται εντελώς άδικο για τους μαθητές, κάτι που θα αναλυθεί στη συνέχεια του άρθρου.

Σύστημα Πανελληνίων

Έχω παρατηρήσει πως όταν αλλάζει η ηγεσία στο Υπουργείο Παιδείας, αλλάζει και άρδην το σύστημα των Πανελλαδικών με αποτέλεσμα η μια γενιά να δίνει με ευκολότερο σύστημα και η άλλη γενιά να δίνει με δυσκολότερο σύστημα. Τρανό παράδειγμα αποτελούν οι Ελάχιστες Βάσεις Εισαγωγής, ακόμα και στα ειδικά μαθήματα με αποτέλεσμα να δούμε μαθητή που έγραψε 20.000 μόρια να μένει εκτός ΕΜΠ και ΑΠΘ γιατί έγραψε στο Ελεύθερο Σχέδιο 13, αντί για 14 που ήταν η ΕΒΕ και βάλετε με το νου σας πόσες τέτοιες περιπτώσεις αδικίας υπάρχουν. Επίσης παλιότερα οι μαθητές εξετάζονταν σε έξι βασικά μαθήματα, ενώ τώρα εξετάζονται σε μόλις τέσσερα μαθήματα, κάτι που κάνει πιο εύκολο το έργο για όσους δίνουν τώρα Πανελλήνιες σε σχέση με τους παλιότερους που έδιναν έξι μαθήματα, άρα και είχαν περισσότερο διάβασμα.

Ένας κακός ανταγωνισμός

Προσωπικά μιλώντας όταν κλήθηκα να δώσω Πανελλήνιες με είχε στεναχωρήσει το γεγονός ότι εξαιτίας μου ίσως κάποιος συμμαθητής μου μείνει εκτός της σχολής που ήθελε περισσότερο, επειδή μπήκα εγώ μέσα, δε μου αρέσει όλος αυτός ο ανταγωνισμός που προωθείται μέσω των Πανελληνίων. Θέλω να πω ότι το κράτος μας βάζει να ανταγωνιζόμαστε μεταξύ μας για τις θέσεις των σχολών και αυτό κάνει το σύστημά μας όχι μόνο άδικο αλλά και εντελώς τεχνοκρατικό και απρόσωπο.

Το άγχος των υποψηφίων

Ένας καθηγητής μου μας είχε πει ότι οι Πανελλήνιες είναι ψυχικός βιασμός των μαθητών και έχει απόλυτο δίκιο. Η φύση αυτού του συστήματος δημιουργεί πολύ μεγάλο άγχος, νεύρα και απαισιοδοξία στους μαθητές μας με αποτέλεσμα όταν φτάνει η ώρα να δώσουν αρκετοί από εκείνους είτε παθαίνουν black out και ξεχνούν τα πάντα, είτε δεν προλαβαίνουν να τελειώσουν το γραπτό τους, είτε έχουν τόσο πολύ άγχος σε σημείο να ξεσπούν σε κλάματα (μου είχε συμβεί την πρώτη φορά που έδωσα στην Έκθεση), οπότε δυστυχώς δεν είναι μόνο θέμα το πόσο καλά έχει προετοιμαστεί ένας υποψήφιος, είναι και οι ψυχικές αντοχές που διαθέτει. Αυτός είναι και ο λόγος, για τον οποίον προσωπικά δεν ψέγω κανέναν μα κανέναν υποψήφιο που έγραψε κάτω από δέκα, γιατί αν οι Πανελλήνιες ήταν κάτι δίκαιο, δεν θα απαιτούσαν ένα σωρό αποθέματα ψυχικής δύναμης, άνθρωποι είναι οι υποψήφιοι, όχι ρομπότ και αυτό οι γονείς πρέπει να το καταλάβουν καλά.

Η αναγνώριση των κόπων ενός υποψηφίου

Με βάση τα παραπάνω το αποτέλεσμα δεν είναι πάντα ανάλογο της προσπάθειας που κατέβαλε ένας μαθητής, αυτό το είδαμε και φέτος, όπου με το νέο σύστημα και με τις ΕΒΕ αριστούχος στις εξετάσεις έμεινε εκτός ΕΜΠ και ΑΠΘ. Σημαντικό ρόλο παίζουν και οι τελικές βάσεις, οι οποίες καθορίζονται από τους υποψηφίους· θα σας μιλήσω με προσωπικό μου παράδειγμα. Σύμφωνα με τις βάσεις του 2016 είχα γράψει αρκετά μόρια παραπάνω, για να περάσω στο Πάντειο, αλλά όταν έμαθα τις βάσεις του 2017 και είδα ότι πέρασα στη δεύτερή μου επιλογή εκτός Αθηνών μάλιστα, διαπίστωσα ότι οι άπειρες ώρες διαβάσματος, τα ατελείωτα γραπτά και τα αρκετά ξενύχτια που διέθεσα, δεν ήταν αρκετά. Πόσο πιο ξεκάθαρο να μου το κάνουν; Σημασία για αυτούς έχει ένας αριθμός, όχι η προσπάθεια του κάθε υποψηφίου, ούτε το πόσο υπέφερε σωματικά και ψυχικά. Σε πολλούς μαθητές δεν αναγνωρίστηκαν οι κόποι τους.

Επίλογος

Η αλήθεια είναι πως δεν έχω ένα καλύτερο σύστημα εισαγωγής για τα Πανεπιστήμια, δεν διαθέτω κάποια πρόταση. Το θέμα είναι πως οι Πανελλαδικές δεν είναι ένα τέλειο σύστημα, έχει πολλά μείον, τα οποία αναλύσαμε και φυσικά πρέπει να έχουμε υπόψιν αυτές τις ατέλειες, αυτό που πρέπει να κάνουμε όλοι εμείς που παρακολουθούμε είναι να στηρίζουμε όπως μπορούμε τους μαθητές.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου